با شکرگزاری و پرستش از بیابان زندگیت بیرون بیا

کشیش سیامک زرگری
20 اکتبر, 2013

چکیده موعظه

هر وقت احساس میکنی در درد هستی و در شرایطی هستی که آن شرایط را دوست نداری آنجا مصر برای ما است همانجا که قوم اسرائیل فریادشان به آسمان بلند شد.برای بیرون آمدن این قوم باید از یک بیابانی عبور میکردند.خدا میگوید از این بیابان(روزهای سخت)عبور کنید اما در آن ساکن نشوید.این بیابان شاید برای شما سخت تر از مصر باشد.خدا به موسی گفت قوم را بلند کن و بروید به جایی که برای شما در نظر گرفتم در بیابان نمانید اگر میخواستم در بیابان زندگی دردناک تری داشته باشید از مصر بیرون نمی آوردم شما را.خدا امروز به وضع تو نیز میگوید ناله های تو را شنیدم و تو را از مصر بیرون خواهم آورد.کلام خدا میگوید وقتی روحی از فردی بیرون میرود، وارد بیابان میشود و هفت روح بدتر از خود از بیابان می آید و اگر خانه را خالی ببیند ساکن میشود.قدرت پرستش برای زمان های افتادن و زمان جنگ ها است که نمایان میشود.خدا تو را بیرون خواهد آورد.پرستش یعنی زانو زدن در حضور خدا بدون حتی کلامی.وقتی زانویت در مقابل خدا به زمین بخورد در مقابل دنیا هرگز به زمین نخواهد خورد.وقتی دستت را بلند میکنی شکرگزاری میکنی،قلب شکرگزار پر از برکت خدا خواهد شد.ایمان کارش این است با ایمان دستش را بلند کند و مطابق ایمانش رفتار کند.تا حالا دقت کردی وقتی بیمار میشوی از نظر مالی نیز به تو حمله میشود؟چون شیطان از همه طرف حمله میکند.از پرستش های ما میترسد.وقتی فشار ها زیاد میشود به حضور خدا زانو بزن او صاحب است و میرهاند.گاهی به محض اینکه دستمان را بالا میبریم خدا فوری عطا میکند اما خیلی اوقات هم هرچه دست خود را بالا میبریم خبری نیست و کم کم دست خود را میخواهیم بیاریم پایین.دستت تا وقتی بالا است با تمام سختگی ها پیروزی اما وقتی دستت بیاد پایین(چون دست های موسی سنگین شد قوم شکست خوردند).شیطان عقده ی پرستش دارد .اینکه چرا باید برویم کلیسا دعا کنیم؟وقتی تنها در خانه باشی یک جایی آدم خسته میشود و کسی نیست او را بلند کند اما در جمع خدا در کلیسا آن کلیسا حضور خدا و پرستش ایمانداران،قوت میگیری تا دست خود را بالا بگیری.

اشتراک