بيائيد ديوارهای سرزمينمان را بنا کنيم مبادا که فرو ريزد

کشیش سیامک زرگری
8 ژانویه, 2017

چکیده موعظه

خدا میخواهد به عنوان نجات یافتگان،نگاهمان را از خودمان بر داریم و بر سرزمین افتاده ی خود بیندازیم.مردمی که در سرزمین ما در حاله ناله هستند و خدا میخواهد از طریق ما ایشان را برکت دهد.سرزمین ما در چنگال دشمن است و خودمان نیز دامن میزنیم.سرزمین ما زیر لعنت است.از کی بر اینجا رسیدیم که با خودخواهی و سخت دلی کلاه خود را نگه داریم باد نبرد و مردم ما به فحشا و دروغ کشیده شد؟به غارت برده شد؟کجاست آن سرزمین آریایی؟کجاست افتخارات ایرانی؟مردم ما از گرسنگی در حال تلف اند.کجاست این سرزمین رحمت و برکت؟کجاست اعتبار این سرزمین که مه از قبل آن میخوردند؟امروز نقش ما چیست؟بیخیالی خیانتی است!اگر مسیح بیخیال ما میشد وای به حال ما بود که همه لایق جهنم بودیم اما لطف خدا بود که ما را در مسیح عیسی نجات داد.مردمی که حتی پول دارو و درمان ندارند.کجا هستن دکتر های با انصاف؟کجا هستن مردانی که چشمشان به دنبال گرسنگان بود؟مردم بسیاری هستند که با اینکه ایمان به مسیح ندارند اما دنبال گرسنگان و افتادگان میگردند!کلیسا کجاست؟این وظیفه کلیسا است که افتادگان را بتواند برکت دهد!وای بر ما که دنیای بی ایمان برای بدبخت ها کاری کند و ما بیخیال باشیم وای بر کلیسایی که بدبختی جامعه را ببیند و بی تفاوت باشد!فقط دنبال بشارت نباش!مردم ایمان آوردند و شدند کلیسا!کجاست قدرت خدا که از کلیسای خدا برکت بیابند و به دنیا برکت دهند!باید توبه کنیم و به سرزمین خود شفاعت کنیم.مسیح که آمد تاریخ دو قسمت شد دوره ی بدبختی را به گذشته واگذاشت و آمد تا به همه برابری بدهد و زندگی ها را عوض کند و کلام خدا میگوید اینگونه دعا کنیم که «پادشاهی تو بیاید»،کجاست پادشاهی خدا؟از طریق کلیسا باید روی زمین باشد!در تمام دنیا هر واقعه ای پیش بیاید مسیحیان اول صف کمک هستند اما کلیسای ایرانی هنوز درگیر ده یک دادن هستند و برای هدیه دادن مشکل دارند.این سرزمین زیر لعنت است چون برکت دادن را فراموش کرده است.یادش رفته این سرزمین ،سرزمین برکت بود.در های خانه ها همیشه باز بود اما الان کجاست آن امنیت؟از کجا این بلا آمد؟چرا هوشیار نیودیم؟و اگر هوشیار نباشیم بر سر کلیسای خدا نیز چنین میاید.کلام خدا میگوید دور کوه سرگردان چرخیدن بس است.کلیسا باید نور ونکمجهان باشد باید متفاوت عمل کند.باید توبه کنیم ونگاهمان را از خودمان آزاد کنیم.اگر میخوایی خدا زندگی تو را برکت دهد بگو خداوندا از زندگی من استفاده کن سرزمینم را برکت دهم.آیه ی امسال نحمیا باب 2:17 است.«پس بیایید حصار های شهر را تعمیر نماییم تا دگر در دنیا رسوا نباشیم»
نحمیا در زبان عبری به معنای تسلی یافته از یهوه است.کسی که در شرایط سختی بوده اما تسلی خدا بر او آمده.کلام خدا میگوید چگونه تسلی بیایم اگر نیفتاده باشم؟آدم افتاده احتیاج به تسلی دارد آدم غمگین به تسلی احتیاج دارد.همه ی ما به نوعی نحمیا هستیم زیرا تسلی خدا بر ما باید باشد.شرح حال نحمیا،کسی است که یهودی است که در سرزمین ایران متولد شده،اسیر بوده در غربت در حال زندگی است اما انگار خدا او را برکت داده و ساقی پادشاه میشود و در برکت زندگی میکند.روزی برادرانش آمدند و نحمیا از آنها درباره سرزمینشان یهودیه پرسید.کجاست غیرت ایرانی که برای سرزمینش دعا کند که چشم ناپاک شریر بر آن دوخته نشود؟نحمیا پرسید و در جواب شنید که مردم در مصیبت سخت میباشند و دورازه سوخته شده.نحمیا شنید در حضور خدا نشست و برای سرزمینش ناله کرد!کدوم از ما برای سرزمین خود ناله میکنیم؟فقط اخبار میشنویم و متعجب میشویم؟به نام مسیح ما باید ملکوت خدا باشیم.بیایید حصار های شهر را تعمیر نماییم.حزقیال22:30«ومن در میان ایشان کسی را طلبیدم که دیوار را بنا نماید و برای زمین به حضورمن دی شکاف بایستد تا آن را خراب ننمایم.اما کسی را نیافتم» . همه رحمت های سرزمینمان از دست رفته و یا در حال نابودی است!اگر خدا به دنبال یک نفر میگردد یک شهر را برکت دهد!صدهزار مسیح با غیرت وجود ندارد که شفاعت کند و خدا ایران را برکت دهد؟بیا دعا کردن برای خودت و اقامتت و زندگی ات را رها کن اول به فکر ملکوت خدا باش که میخواهد سرزمین ما را نجات بدهد میخواهد فقیر ها و معتاد ها را نجات دهد گرسنگان را نجات دهد خدا میگوید پیدا نکردم همه به فکر خودشان بودند!حاشا اگر فقط به فکر خودمان باشیم.خدا این سرزمین را برکت خواهد داد اما خوشا به حال آنانی که دست و پای خدا در برکت دادن این سرزمین باشند.رهبران ایران دروغگو ظالم و شاد هستند .مردم نیز شبیه رهبران میشوند!از رهبران متنفریم اما خودمان نیز شبیه آنان شدیم!بیایید شبیه عیسی مسیح رهبر آسمان شویم.کلام خدا میگوید با شادمانان شادی کنید و با ماتمیان ماتک منید اما سرزمین ما طوری شده بر شادمانان حسادت میکنیم و بر ماتمیان میخندیم!خدا دل سنگی را از ما بردارد و دل گوشتی به ما دهد.از خودمان آزاد شویم.آمین که باید بشارت دهیم اما طوری که بگویید مسیح میخواهد از آنها استفاده کند تا برکت باشند بیایند کلیسا پر شوند تا بتوانند بدهند.خدا میخواهد سرزمین ما را عوض کند.خدا میخواهد پیغام انجیل را به سرزمین ما بدهد و تخت خود را بر این سرزمین بنا کند.ما در بیراهه رفتن سرزمین خود سهم داریم.
نحمیا روزه گرفت و به درگاه خدا رفت و گفت خداوندا ببخش عصیان پدران ما را و کسانی که این سرزمین را به اینجا کشاندند و نسل باقیمانده را نجات بده.کجاست اعتبار فارسی زبانان؟افغان و ایرانی هرکجا میروند گویا خاری بر چشم هستند و اعتباری ندارند!کجاست آن همه اعتبار و رحمت؟اگر خدا به ما رحم نمیکرد ما کجا بودیم؟وقتی نحمیا دعا میکند با قلب آتشین دعا میکند خدایا به من بگوچکار باید کنم؟اول از همه قلب ما باید عوض شود.قلبی که از دید جامعه اش درد نکشد مشکل دارد و قلب عیسی این نیست.خدا قلب سخت را از ما بردار.اولین چیزی که خدا میخواهد به ما بدهد این است که مقدس باشید زیرا که یهوه خداوند شما قدوس است.(قلب تو مثل من باشد فکر تو مثل من باشد تا بتوانی بر زمین مثل من عمل کنی).پادشاه آسمان با ماست و ما را برکت میدهد تا سرزمینمان را برکت دهیم.ما باید پایه های تخت سلطنت خدا را بنا کنیم.شاید نتوانی فقر را از این سرزمین بکنی اما قلب دهنده را به این سرزمین تزریق کن،قدرت دادن را در این سرزمین تقویت کن،شاید نتوانی لعنت را از یان سرزمین بکنی اما زبان برکت را ترویج کن.شاید نتوانی دروغ را بکنی اما میتوانی راستی را تو شروع کنی.بیایید دیوار های شهر را بنا کنیم تا دگر رسوا نباشیم.هر شخص مسیحی باید طوری رفتار کند که همه از مسیحی بودن تو لذت ببرد.شروع کن برکت دادن این سرزمین ،تا از آسمان باران ببارد!اورشلیم از من و تو شروع میشود.

اشتراک