ستايش اعلام نيکوئی خدا و پرستش اعلام قدوسيت خداست

کشیش سیامک زرگری
12 نوامبر, 2017

چکیده موعظه

مزمور22:3«اما تو قدوس هستی ای که بر تسبیحات اسرائیل نشسته ای» رابطه ای مستقیم بین قدوسیت و ستایش خداست وقتی قبول داریم این خدا قدوس است زبانمان به تسبیح او گشوده میشود.قدوسیت خدا«کادوش» سه معنی دارد 1- او متفاوت است2- جدا شده است بی نظیر است3- علامت گذاری شده است.ستایش در جنگهای روحانی بسیار قدرت دارد دقیقا زمانی که همه چیز بر ضد ماست!بله شما بله باشد و نه شما نه ،قسم نخورید زیاده بر آن از شیطان است و سعی در اثبات نداشته باشید زیرا قسم نام خدا را به باطل بردن است.قدوسیت تمام ابعاد خدا را دارد.واژه ی ستایش ستودن است یعنی بالا بردن حرمت کردن و چیزهایی را به کسی نسبت میدهی که هست(هست آنکه هست).ستایش فقط لایق خداست و با ستایش ها خدا را جلال میدهیم و خدا جلالش را با کسی سهیم نمی شود.وقتی بی نظیری خدا را در محبت میبینیم(در محبت قدوس است= محبت متفاوت از همه دارد)،اگرخدا متفاوت هست پس ما نیز باید متفاوت باشیم.هر وقت در وصف خدا چیزی را به او نسبت میدهی ستایش است اگر قدردانی میکنید شکرگزاری است.وقتی پرستش و ستایش نباشد در ها بسته است.اعلام نیکویی خدا و پرستش اعلام قدوسیت خداست.اگر دعا کردی برای هرچیزی وقتی شروع میکنی به ستودن خدا تختی را مهیا میکنی که این خدای متفاوت آمده در زندگی تو (در بحران تو).برای دخالت خدا و آمدن قوت او، ستایش کن که اجازه میدهد خدا وسط زندگی تو بیاید.هر جا حضور خداست آنجا رهایی آزادی و شفا است.تا حضور خدا را در زندگی ات نخواهی از او انتظار چیزی نداشته باش .هر وقت عقلت نمیرسد چه بگویی چه کنی تنها کاری که باید کنی ستایش است.آنجا فیض و لطف خدا می آید.از هرچه میزنی از ستایش خداوند نزن!ه چه که بعنوان رحمت از خدا میخواهی روحانی و جسمانی،شروع کن به ستایش و در وصف او بسرای.پس شکر گزاری و ستایش و پرستش سه قسمت ستون هفتم است.پرستش با ستایش متفاوت است هرچند هر دو با هم میتوانند باشند.پرستش از ریشه کلمه پرستار است.پیرا به معنای پیرامون است

اشتراک