من که در مسيح عادل هستم ، چرا دعايم در عمل قوت بسيار نداره ؟

کشیش سیامک زرگری
16 آگوست, 2015

چکیده موعظه

اگر فیض خدا نباشد هیچ کاری نتیجه مطلوب نخواهد داد.دکتر ها دارو میدهند تشخیص میدهند،دارو را دکتر میدهد اما شفا را خدا میدهد.اگر خدا دستش را روی برگه ای که دکتر مینویسد نگذارد آن نتیجه مطلوب حاصل نمیشود از این رو وقتی پیش دکتر میروی برو چوندکتر و خدا همکاری مشترک در شفا دارند اما اگر این دکتر زیر فیض خدا باشد نتیجه عالی خواهد بود.همیشه قبل رفتن نزد دکتر دعا کن خدا دکتر را برکت دهد تا درست تشخیص دهد و درست درمان کند اما ای پدر شفا از تو است.هر کجا میروی نزد وکیل نزد مشاور همیشه این دعا را داشته باش.شخص عادل اینگونه است.شخص عادل در خانه نمینشنید حتما عمل میکند اما با این ایمان میرود که دست خدا روی عمل او است و او را برکت خواهد داد.ما همه بلدیم کار کنیم اما نتیجه مهم است.اما اینکه مسیح میگوید یک ساعت دعا کنید در باغ جتسیمانی،در این یک ساعت باید چه بگوییم؟پولس از دعای کامل صحبت میکند دعای همه جانبه که همه چیز در آن باشد.دعا به خودی خود یعنی یک رابطه بین ما و پدر و پسر و روح القدس.دعا طریقی برای این است که خداوندا چون با تو رابطه دارم نزد تو دعا میکنم.دعا نشانه ی صمیمت است.در دعا رابطه خیلی مهم است.وقتی به حضور خدا میروی 1-اولین قدم پرستش و ستایش است.پرستش یک جوری سلام و احوال پرسی با خدا است.ستایش از ریشه ی ستودن میاید .وقتی تو خدا را تمجید میکنی و راجع به نیکویی ها رحمت ها برکت های او شخصیت او سخن میرانی،داری خدا را ستایش میکنی.با ستودن دعای خود را شروع کن.مسیح در دعای آسمانی اینگونه شروع میکند ای پدر ما که در آسمانی نام تو مقدس باد.ما معمولا ستایش کننده ی خوبی هستیم لمل در پرستش ضعیف تر عمل میکنیم.اما پرستش مکمل ستودن است.وقتی مطابق شخصیت خدا با او حرف میزنیم ستودن است و وقتی مطابق شخصیت او رفتار میکنیم پرستش است.خدا میخواهد پرستندگان خوبی برای او باشیم. وقتی احساس خود را بیان میکنیم رفتار ما نیز این را نشان میدهد این که با اعضای بدن خود دستی را بالا بردن و زانو خم کردن و هرچه بر دل تو است وقتی بر رفتار و عمل تو جاری میشود این پرستش تو است که از ستایش های توجاری شد.2-در انتظار خدا بمان.یاد بگیر برای خدا منتظر باشی.حضور خدا با شتاب و عجله نیست بلکه به آرامی میخرامد.مکاشفه ای برای ما اتفاق نمیفتد اگر در حضور خدا منتظر نباشیم.یوحنا روزهای زیادی در جزیره پطمس تبعید بود و در حضور خدا انتظار میکشید و در روز خدا ،خدا به او مکاشفه داد.زندگی مسیحی این است که با خدا مکاشفات تازه داشته باشد.باید در حضور خدا بمانی تا خدا از خود و شخصیتش برایت باز کند.در حضور خدا ماندن است که خدا آن چیزی که باید ببینیم را به ما نشان خواهد داد.,,,,,,,,

اشتراک